(1412 S. K. m. 293, 392) (765 S. K. m. 551)
Dava: Meskûn mahalde gereksiz yere silah atmak suçunda kullanılan ve Fahri'ye ait emanette kayıtlı suç konusu bir adet tabanca, bir adet şarjör ve bir adet boş kovan'ın zoralımına karar verilmesi Kahramanmaraş C.Başsavcılığı'nca istenmiş olmakla evrak üzerinde yapılan inceleme sonunda; emanette kayıtlı adı geçen tabanca, şarjör ve boş kovanın müsaderesine dair Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 8.11.1994 tarihli müt, karara karşı sanık vekilinin vaki itirazının reddine ilişkin aynı yer 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden sonradan verilen 18.11.1994 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafıından dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C.Başsavcılığı'nın 25.10.1995 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okundu:
Suçta kullanılan eşyanın müsaderesi talebinin CMUK'nun 392 ve devamı maddeleri gereğince duruşma açılmak suretiyle yapılacak araştırma sonucunda karara bağlanması gerekli ve verilen kararın temyizi mümkün olduğu, evrak üzerinde karar verilmesinin kanun yolunu değiştirmesinin söz konusu olamayacağı, CMUK'nun 293. maddesi gereğince merci'de hatanın kanun yoluna başvurma hakkını kaldırmayacağı cihetle, vaki itiraz üzerine yapılan işlemler ve karar hukuki değerden yoksun sayılıp 15.11.1994 günlü dilekçe süresinde verilmiş temyiz dilekçesi kabul edilerek ve zoralımına karar verilen tabancanın bilinen değeri itibariyle temyizinin mümkün olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Suçta kullanılan eşyanın zoralımına ilişkin talebin CMUK'nun 392 ve bunu izleyen maddeleri gereğince duruşma açılarak incelenmesi ve karara bağlanması gerekirken, evrak üzerinde sonuçlandırılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.11.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy