(765 S. K. m. 551, 119, 571, 572, 36) (1412 S. K. m. 343)
Dava: Mütecaviz sarhoşluk suçundan sanık Burhan'ın, TCK.nun 572/1; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 180.000 lira hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair, (İstanbul Üçüncü Sulh Ceza Mahkemesi)'nce verilen 28.10.1993 gün ve 1993/1264-1395 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 9.1.1996 gün ve 639 sayılı yazılı emre müsteniden, dava dosyası C.Başsavcılığı'nın 12.1.1996 gün ve 3868 sayılı ihbarnamesiyle Daireye gönderilmekle okundu:
Mezkür ihbarnamede:
1- Tüm dosya münderecatına göre, meskun mahalde silah boşaltmak suçundan TCK.nun 551, 119. maddeleri uyarınca sanık hakkında işlem yapılmasını müteakip, suçta kullanılan tabancanın meskun maalde silah boşaltmak suçu nedeniyle C.Başsavcılığı'nca vuku bulacak talep üzerine müsaderesinin mümkün bulunduğu gibi, sanığın TCK.nun 79. maddesi hükmüne aykırı olarak, ayrıca mütecaviz sarhoşluk suçundan cezalandırılmasına dair karar ittihazında,
2- Kabule göre de, sanığın umumi yerde sarhoşluk neticesi tabanca ile ateş ederek meskun mahalde silah boşaltmak şeklinde tezahür eden eyleminde başkasına tecavüz unsurunun bulunmadığı gözetilmeden TCK.nun 571. maddesi yerine 572. maddesi ile ceza tayininde isabet görülmediğinden CMUK.nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuştur.
Gereği düşünüldü
Karar: 1- 3.10.1993 tarihli ifadesinde, alkol aldığını beyan eden sanığın, aynı gün saat 01.05'te düzenlenen tutanağa göre meskûn mahalde otosundan havaya tabanca ile ateş ettiğinin belirtilmesi üzerine; bir tehlike suçu olan meskûn mahalde zaruret olmaksızın silah atmak eyleminden TCK.nun 551 ve 119. maddeleri uyarınca ön ödeme uygulanıp, bu suçtan takipsizlik kararı verildiği ve 7.10.1993 tarihli iddianame ile alkolün etkisiyle ateş etmesinin saldırgan sarhoşluk suçunu oluşturacağından bahisle, TCK.nun 572/1. maddesiyle cezalandırılması ve bu suçta kullanılan tabancanın zoralımı istemi ile kamu davası açıldığı, İstanbul Üçüncü Sulh Ceza Mahkemesi'nce de, CMUK.nun 386. maddesinin 1 ve 2. fıkralarının verdiği olanakla davanın ceza kararnamesiyle sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.
Suç yeri itibariyle eylemin, umumi yerde ve alınan alkolün etkisiyle gerçekleştirildiği, sanığın savunması ve 3.10.1993 günlü tutanak içeriğine dayanılarak mahkemece kabul edilmiş olup delil takdirine dayanan konular yazılı emrin konusunu oluşturamayacağından, maddi olayın bu kabul çerçevesinde değerlendirilmesi gereklidir.
Sanığın aldığı alkolün etkisiyle umumi yerde silah atmasının, (başkasına tecavüz) niteliğinde olmayıp, (halkın rahatını bozacak) davranış olduğu nazara alınmadan mahkemenin, TCK.nun 571. maddesi yerined 572/1. maddesiyle uygulama yapması isabetsiz ise de, meskun mahalde silah atmak suçu ile sarhoşluk suçunun unsurlarının tamamen çakışmaması, silah atmanın sarhoşluk suçunda (halkın rahatını bozma) unsurundan ibaret olması sebebiyle mahkemenin, ayrıca sarhoşluk suçunun oluştuğunu kabul etmesinde bir aykırılık bulunmamakta, kaldıki, TCK.nun 79. maddesinin uygulama yeri bulunsa dahi ağır olan suç itibariyle sarhoşluk suçundan uygulama yapılması gerekmektedir.
Öte yandan, sarhoşluk suçunun oluşmasında kullanıldığı cihetle, tabancanın bu sebeple zoralımına karar verilmesinde de TCK'nun 36. maddesine aykırılıktan sözedilemez.
Bu itibarla, yazılı emre dayanan tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesi yerinde görülmediğinden reddine,
2- Yazılı emre dayanan tebliğnamedeki 2 nolu bozma nedeni yerinde görüldüğünden, İstanbul Üçüncü Sulh Ceza Mahkemesi'nden ceza kararnamesi ile verilip kesinleşen 28.10.1993 tarih ve 1993/1264-1395 sayılı kararın, CMUK.nun 343. maddesi gereğince (BOZULMASINA), sanığın aynı maddenin 5. fıkra 2. bendi uyarınca ve lehine hareketle TCK.nun 571. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 24 ve ek 4. maddeleri nazara alınarak 40.000 lira hafif para cezasıyla cezalandırılmasına, bu miktar cezanın infazına, kararın diğer yönlerinin aynen ipkasına, 9.2.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(YKD EYLÜL 1996)
Full & Egal Universal Law Academy