(765 S. K. m. 466, 281, 61)
Dava: Kavgada korkutmak maksadıyla silah çekmekten sanık Abdullah Erdoğan'ın yapılan yargılaması sonunda; Beraatine dair (ANKARA) 10. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 9.12.1998 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi C. Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığının 13.9.1999 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: 1 - Sanığa ait silahın ruhsatında muhtar olduğu belirtilmiş olup, suçta kullanılan silahın sanığa muhtarlık görevi nedeniyle verilmesi halinde TCK.nun 281. maddesinin uygulanması gerekeceği, bu durumda davaya bakma ve delillerin takdirinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olacağı cihetle, suçta kullanılan tabancanın sanığa muhtarlık görevi nedeniyle verilip verilmediği araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
2 - Kabule göre de;
Müşteki ve sanığın beyanları ve olay tutanağı kapsamından sanığın alkollü vaziyette müştekiye ait ticari otoya binip, ücret konusunda müşteki ile tartışması üzerine kendisini otodan indiren müştekiye belindeki silahı çekmek isterken müşteki tarafından silahın elinden alınarak zabıtaya teslim edildiği anlaşılmakla, kavga sırasında sanığın belindeki silaha el atarak müşteki tarafından görülür şekilde tutmasının teşebbüs hali ve derecesi de irdelenerek TCK.nun 466/1. maddesine uygun olarak çekilmiş sayılacağı nazara alınarak, gerekirse olay sırasında olay yeri taksi durağında bulunan tanıklar da dinlenildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile beraat kararı verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş o Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy