(1593 S. K. m. 268, 282) (1705 S. K. m. 1, 6)
Dava: Yetkili mercilerce verilen emirlere riayetsizlikten sanık M. Ö.'ün yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine, cezasının teciline yargılama gideri alınmasına dair Gaziantep 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 7.6.1999 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C.Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığının 15.9.2000 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü;
Karar: Sanık hakkında iddianame içeriğine göre ruhsat almadan LPG içeren tüp satmak ve yangın söndürme cihazı bulundurmamak eylemlerinin davaya konu edilmesine göre, olayda iki ayrı eylemin varlığının kabulü ile gayri sıhhi müessese ruhsatı almadan LPG tüpü satan işyerinin 1593 sayılı Yasanın 268. maddesi yoluyla 282. maddesi; gene yangın söndürme cihazı bulundurmama hususunun ise TS 1446 sayılı standarda aykırılık 1705 sayılı Kanunun 1 ve 6. maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmesine, iddianamede de bu şekilde niteleme ve sevk bulunmasına göre, bu suç itibariyle davaya bakmanın asliye ceza mahkemesine ait olup görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy