(765 S. K. m. 72, 459)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik neticesi yaralamaya sebebiyet vermekten sanık Hulusi U.'ın yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine dair Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 7.4.1999 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığının 14.9.2000 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Adli Tıp Kurumundan alınan ve itibar edilen kesin rapor içeriklerine göre mağdurlar Hatice, Rabia ve Nihal'in hayati tehlikeye maruz kalmaksızın yirmi günden az iş ve güçten engel kalacak derecede yaralanmış olmaları yalnızca mağdur Sevilcan'ın yirmi beş gün iş ve güçten engel kalacak derecede yaralanmış olduğunun anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK'nun 459/2 maddesine temas ettiği ve bu madde çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Aynı türden para cezalarının TCK.'nun 72. maddesi uyarınca içtima edilmemesi,
3- Uygulamaya göre ise TCK'nun 459. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinden yer alan ağır para cezasının suç tarihi itibariyle asgari haddinin 2.052.000.- lira olduğu gözetilmeden 1.520.000.- liraya hükmedilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy