(765 S. K. m. 95, 459) (647 S. K. m. 4)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik neticesi yaralamaya sebebiyet vermekten sanık Recep Y'ın yapılan yargılaması sonunda; Mahkumiyetine tecilli cezasının ayrıca infazına dair Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 25.11.1999 tarihli hükme karşı sanığın vaki temyiz isteminin reddine mütedair aynı mahkemeden sonradan verilen 22.2.2000 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C.Başsavcılığının 128897 sayılı tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okundu:
Karar: Sanığın kararı ıttıla üzerine yasal süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteğinin reddine dair 22.2.2000 tarih ve 1997/1307 esas, 1999/1200 sayılı kararın kaldırılması suretiyle 25.11.1999 tarihli hükme yönelik olarak yapılan incelemede,
Olayda yaralanan tüm mağdurların kesin raporlarının alınarak TCK.nun 459. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanması hususunun açıklığa kavuşturulmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın tüm aşamalarda yönetimindeki aracın sağ ön tekerinin patladığını beyan etmesine, bu hususun mağdur yolculardan Sıddık G. ve Cemalettin V. tarafından da doğrulanmasına aracında sanığın seyrine göre yolun sağ tarafından şarampole yuvarlanmasına göre lastik patlama hususunun sanığın kusur oranına etkisi üzerinde durulup oluşta tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonuca göre sanığın hukuki durumunun ve kusur oranının tayin ve takdiri gerekirken noksan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında 647 sayılı yasanın 4. maddesi uygulanmamasına rağmen, sonuç cezanın ağır para cezası olarak belirlenmesi suretiyle çelişki yaratılması,
3-İşlenen kasti bir cürümden mahkumiyet kararı verilmesi halinde TCK.nun 95/2. maddesi uyarınca önceki erteli cezanın aynen infazına karar verilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde aynen infaz kararına hükmedilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.11.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy