(765 S. K. m. 456, 458) (1412 S. K. m. 260)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik neticesi yaralamaya sebebiyet vermekten sanık Hacı Ö.'ün yapılan yargılaması sonunda; suçun değişen vasfına binaen sanığın eylemi TCK.nun 456/2. maddesi kapsamındaki suçu oluşturmakla bu suçtan, mahkumiyetine dair (ANKARA) 1. Çocuk Mahkemesinden verilen 29.12.1998 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığının 5.4.2000 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Mağdur, sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya içeriğinin birlikte değerlendirilmesi sonucu, tarafların sınıf arkadaşı olup okuldan çıktıktan sonra birlikte yürürken yaşlarının ve toplumsal yaşama kültürlerinin gereği olarak şakalaşmayı gerek söz ve gerekse hareket olarak birbirlerini incitici tarzda devam ettirdikleri sırada sanığın boynundan tutup çekmesi sonucu mağdurun düşüp başını yere vurması şeklinde gelişen olayda mahkemece eylem sanığın kastı mağdurla şakalaşmaktan ibaret olup, fiili çekmesi neticesinde kastını aşarak onun hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet vermesine amil olduğu şeklinde kabul edildiği halde uygulamada müessir fiil kastının varlığı kabul edilip yazılı şekilde uygulama yapılması sonucu eylemin kabulü ile uygulama arasında çelişkiye düşülmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
Tanıklar Ayhan ve Serdar'ın mağdurun sanığa sövdüğünü bunun üzerine olayın meydana geldiği yolundaki beyanları nazara alınarak sanık lehine tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışmasız bırakılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy