(765 S. K. m. 455)
Dava ve Karar: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik neticesi ölüme sebebiyet vermekten sanık M. N. T.'in yapılan yargılaması sonunda, mahkumiyetine dair (Fatih) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2000 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde dilekçeyle istenmekle ve dava evrakı C. Başsavcılığının 25.06.2001 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığa ait araçta bulunduklarını beyan eden tanıklar M. Z. G. ile E. G.'ün çarpmanın gerçekleştiği yerde yaya geçidi bulunmadığı yolundaki sanık savunmasını doğrulayan anlatımları karşısında, adı geçen tanıklar ile olay yerinden başka bir araç ile geçerken öleni yerde yatar vaziyette görüp hastaneye gönderdiğini belirten tanık Polis memuru M. G. ünde hazır edilmesi ile olay yerinde keşif yapılıp çarpma noktasının tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra sanığın kusur oranının tespiti için bilirkişi mütalaasına başvurulması gerekirken eksik soruşturma ile çarpma noktasının olaydan çok sonra tutulduğu iddia edilen Trafik Tespit tutanağında belirlenen yaya geçidinde olduğundan bahisle hüküm tesisi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.12.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy