(765 S. K. m. 119, 565) (2918 S. K. m. 83)
Dava: Eşya ve eşhasın emniyetine tehlike verecek tarzda vasıta kullanmaktan sanık Murat Ç.'in yapılan yargılaması sonunda: Mahkumiyetine dair K. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 21.9.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Kocaeli C.Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmekle ve dava evrakı C.Başsavcılığının 171975 sayılı tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: 1- Müşteki Ercan Y.'nın aracına sanığın kullandığı araçla arkadan çarpması suretiyle hasar verdiği, hazırlık soruşturması sırasında şikayetçi olan müştekinin duruşmada şikayetinden vazgeçtiği, sanığın ise baştan beri şikayetçi olmadığı ve bu durumda tarafların anlaştıklarının kabul edilmesi gerekeceği, 2918 sayılı Kanunun 83.maddesinde maddi hasarlı olaylarda tarafların anlaşması halinde takibat yapılmayacağının belirtildiği, ancak anlaşmanın hangi aşamada olması gerektiğinin belirtilmemesi karşısında müştekinin duruşma sırasındaki vazgeçmesinin de geçerli kabul edilmesi ve bu itibarla sanığa atılı suçun oluşmayacağı nazara alınarak sanığın atılı suçtan beraatına karar vermek gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
Gerekçe gösterilmeden hafif hapis cezasının 2 gün olarak asgari had aşılmak suretiyle tayini,
3- Suç tarihi itibariyle temel hafif para cezasının üst haddinin 35.591.400 lira olduğu nazara alınmadan 35.599.200 lira olarak azami haddin üzerinde tayini,
4- TCK'nun 565.maddesinde öngörülen hafif para cezasının alt sınırının belli olmadığı ve bu itibarla TCK'nun 119.maddesi ile artırım yapılmayacağı nazara alınmadan yarı oranda artırım yapılarak fazla ceza tayini,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy