(765 S. K. m. 29, 81) (647 S. K. m. 6) (5237 S. K. m. 61, 58)
Dava: Müessir fiil suçundan sanık Turgut'un yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair ( ANKARA )1.Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 26.06.2001 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 02.05.2002 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, sanık hakkında temel cezanın asgari hadden tayininde dahi TCK'nun 29/son maddesine gereğince mutlaka gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;
1.Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken hangi hükümlülüğün esas alındığının karar yerinde belirtilmemesi,
2.Sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetindeki suç ile yeni suçun aynı cinsten olmadığı gözetilmeyerek TCK'nun 81. maddesinin 1.fıkrası yerine 2.fıkrası ile cezanın artırılması,
3.Sanığın tekerrüre esas Ankara 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 12.11.1996 tarih ve 516-916 sayılı ilamı ile verilen ve 07.03.1997 tarihinde infaz edilen önceki mahkumiyeti 100.000 lira ağır para cezasından ibaret olup,TCK'nun 81/3. maddesi nazara alındığında tekerrür nedeniyle yapılacak artırımın bu miktarı geçemeyeceği gözetilmeden,121.780.000 lira yerine yazılı şekilde 141.960.000 lira olarak fazla ceza tayini,
4.Sanığın önceki mahkumiyetlerinin hürriyeti bağlayıcı ceza olmadığı ve sanığın cezasının ertelenmesine engel teşkil etmediği halde yazılı şekilde "yasal olarak 647 sayılı kanunun 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile cezasının ertelenmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.12.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy