(1412 S. K. m. 386)
Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu eşyaya mühim zarar tehlikesi oluşturmak suçundan sanık M.Ç'nin yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair (ÇANKIRI) Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 13.05.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığı'nın 06.11.2002 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
Sanığın sorgusu yapıldıktan sonra ceza kararnamesi ile hüküm tesis edilemeyeceği nazara alınmadan ceza kararnamesi ile karar verilmesinin hükmün temyiz kabiliyetini ortadan kaldırmayacağı ve bu itibarla verilen kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Her ne kadar Asliye Ceza Mahkemesi'ne hitaben düzenlenen iddianamede sevk maddesi olarak TCK' nun 383. maddesi gösterilmiş ise de hazırlık evrakı kapsamına göre eylemin TCK' nun 566. maddesine uyan suçu oluşturduğunun belli olması ve bu durumun duruşmada anlaşılması söz konusu olmadığından tebliğnamedeki bu yöne ilişkin bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Ancak;
Duruşmaya başlandıktan sonra işin ceza kararnamesi ile sonuçlandırılmasının mümkün olmadığı, Asliye Ceza Mahkemesi'nce sanığın sorgusu yapıldıktan sonra görevsizlik kararı verildiği, Sulh Ceza Mahkemesi'nce yapılacak yargılamanın Asliye Ceza Mahkemesi'nde başlanan yargılamanın devamı niteliğinde olduğu ve sanığın sorgusu yapıldıktan sonra davanın ceza kararnamesi ile sonuçlandırılmasının mümkün olmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde ceza kararnamesi ile davanın sonuçlandırılması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 05.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy