(765 S. K. m. 2, 30, 59, 455)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu ölüme sebebiyet vermek suçundan Sanık Z.Ç.'ın yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair Çan Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 07.02.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenmekle ve dosya C. Başsavcılığı'nın 18.11.2002 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Sanık hakkında tayin olunan temel ağır para cezasından TCK.'nun 59. maddesi gereğince indirim yapılırken 18.637.000 lira yerine hesap hatası sonucu noksan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Sanığın sevk ve idaresindeki araç ile arkadan çarpması sonucu yere düşen motorbisiklet sürücüsü S.A.'nın boyun kırığı ve okcipital bölgede çökme kırığına bağlı olarak ölmesi şeklinde gerçekleşen olayda ölen sürücünün kask takmamasının olayın oluşumuna etkisini irdelemeyen bilirkişi raporlarındaki sanığa izafe edilen kusur oranı kuşku uyandırdığından, Karayolları Genel Müdürlüğü trafik uzmanlarından veya teknik üniversitelerin ilgili kürsülerinden seçilecek bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Kabule göre;
Hükümden sonra 10.02.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 Sayılı Kanunun 1.maddesi ile değişik TCK.'nun 30/2. maddesinde yer alan bir lira ibaresi bin lira olarak değiştirilmiş olup, izah edilen bu değişikliğini sanık lehine olması ve TCK.'nun 2/2. maddesi nazara alındığında sanık hakkında ceza tayin edilirken bin liranın küsurunun hesaba katılamayacağının lüzumu;
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.03.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy