(765 S. K. m. 2/2, 30/2, 260)
Dava: Memura pasif direnme suçundan sanık S'nin yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair ( K. ) Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 29.05.2002 tarihli hükmün YARGITAY'ca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığı'nın 27.06.2003 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın hacze gelen icra müdürünün haciz yapmasını engellemek amacıyla evin bahçe duvarlı kapısını kilitleyerek "gidin kocamı bulun size haciz yaptırmam" demek suretiyle görevli memura menfi mukavemet suçunu işlediği anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
10.02.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 Sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nun 30. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "bir Lira" ibaresi "bin Lira" olarak değiştirilmiş olup izah edilen bu değişikliğin sanık lehine olması ve TCK'nun 2/2. maddesi nazara alındığında sanık hakkında ceza tayin edilirken bin Liranın küsurunun hesaba katılamayacağının lüzumu;
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Sanık hakkında TCK'nun 260. maddesi uyarınca, hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 Sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca beher günü 4.745.000.- Lira hesabıyla 33.215.000.- Lira ağır para cezasına çevrilmesine ve sonuç cezanın 33.215.000.- Lira ağır para cezası olarak belirlenmesine, karar verilmesi suretiyle;
Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 20.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy