(765 S. K. m. 456, 457)
Müessir fiil suçundan sanık A.D.nin yapılan yargılaması sonucunda; Mahkumiyetine dair (Fatih) 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 4.4.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi o yer C. Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C. Başsavcılığının 2002/128635 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
Ağır para cezasının suç tarihindeki asgari haddinin 142.365.600 lira olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nun 456/4 maddesi uyarınca 142.365.000 lira ağır para cezasına hükmedilmesi suretiyle karar tarihi itibariyle eksik ceza tayini, 10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı yasa ile TCK.nun 30. maddesinde yapılan değişiklik ile yasaya uygun hale geldiğinden bozma sebebi yapılamamıştır.
Sanığın atılı suçu işlediği, müştekilerin iddialarını doğrulayan müşteki Ş.D.nin sol omzunda ki ağrı şikayeti nedeniyle 1 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığının belirtildiği doktor raporları ile sabit olduğundan tebliğnamedeki bu hususa değinen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Öz babasına karşı müessir fiilde bulunduğu kabul edilen sanığın cezasında TCK.nun 457 maddesinin 2. fıkrası yerine 1. fıkrası uyarınca artırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş o yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Sanık hakkında müessir fiil suçundan TCK.nun 456/4 maddesi uyarınca tayin edilen cezada TCK.nun 457/2 maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak sonuç cezanın 213.547.000 lira ağır para cezası olarak belirlenmesine, karar verilmesi suretiyle;
Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 25.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy