(1412 S. K. m. 7) (765 S. K. m. 266/1, 279/1-2) (5237 S. K. m. 125\3)
Dava: Sövme suçlarından sanık M.'nin yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair ( İVRİNDİ ) Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 15.07.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve üst C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığı'nın 10.06.2003 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Mahkemede tanık sıfatıyla dinlenen kişilerin TCK.'nun 279. maddesinin 1. fıkrasının 2. bendinde yazılı "adli bir kamu görevini yapan kimselerden" oldukları ve Ceza Kanunu uygulamasında memur sayılacakları cihetle, duruşmada tanık sıfatıyla dinlenen müştekiye söven sanığın eyleminin TCK.'nun 266/1. maddesinde yazılı suçu oluşturacağı, bu suça bakmanın, delilleri takdir ve değerlendirmenin Asliye Ceza Mahkemesine ait olacağı gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine sulh ceza mahkemesince duruşmaya devamla esas hakkında hüküm tesisi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ve üst C.Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı BOZULMASINA 25.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy