(2918 S. K. m. 47) (5083 S. K. m. 2)
Memura pasif direnme suçundan sanıklar İ. A. ve H. A.'un yapılan yargılamaları sonucunda; mahkumiyetlerine dair İnönü Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi O Yer C.Savcısı tarafından İstenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 15.12.2003 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanık H. A.'un sevk ve idaresindeki tır ile karayolunda seyrederken görevli trafik polislerinin denetimi sırasında tın durdurmak istemeleri, sanığın da durmayarak olay yerinden uzaklaşması şeklindeki eyleminin 2918 sayılı Kanunun 4199 sayılı Kanunla değişik 47. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi ve idari nitelikte ceza tayini gerektirdiğinin gözetilmemesi,
2- Aracı kullananın sanık H. A. olmasına göre, sanık İ. A.'un araçla ilgili istenen belgelen ibraz edememesinde nüfuz ve kuvvet kullanma unsurlarının bulunmadığı gözetilmeyerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
3- Kabul ve uygulamaya göre de, 21.4.2005 tarih ve 5335 Sayılı Kanunun 22. maddesi ile 5083 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2. maddesine eklenen ve 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren fıkra uyarınca sanıklar hakkında ceza tayin olunurken 1 YTL (1.000.000) nin küsurunun hesaba katılamayacağı zorunluluğu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy