(765 S. K. m. 2, 30, 456)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanıklar İ. B. ve A. Ç.'nın yapılan yargılamaları sonucunda; sanık A. Ç.'nın mahkumiyetine ve sanık İ. B.'nın beraatına dair Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 02.04.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık A. Ç. vekili ve O Yer C.Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 18.12.2002 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
Karar: Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-) Sanık A.Ç.'nın sevk ve idaresindeki özel otomobili ile tek yönlü ve 7 metre genişliğindeki yolun sağındaki tali yolda seyir halinde iken olay mahallindeki kavşağa geldiğinde ana yoldaki trafiği kontrol etmeden refuj aralığından sola dönüş yapmak için anayola girmesi üzerine anayolda sanık İ. B. yönetiminde seyreden özel otomobil ile kavşak içinde çarpıştığı olayın hemen akabinde düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında kavşaklarda geçiş önceliğine riayet etmeyen Sanık A. Ç.'nın birinci derecede kusurlu, Kavşaklarda hızının azaltmayan sanık İ. B.'nın ise ikinci derece kusurlu olduğu belirtildiği ve aynı olay ile ilgili olarak Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülen tazminat davasında alınan makine mühendisi bilirkişi A.K.'nun raporunda sanık A.'e 5/8, sanık İ.'e 3/8 oranında kusurlu bulunduğu halde, hükme esas alınan trafik polisi bilirkişi R.A.'ın 12.03.2001 tarihli raporunda sanık A.Ç.'ya 8/8 oranında kusur izafe edilmesi karşısında; sanıkların olaydaki kusur durumları hususundaki çelişkinin giderilmesi için bir kez de Adli Tıp Kurumu Trafik ihtisas dairesinden veya teknik üniversitelerin ilgili bölüm öğretim üyelerinden ya da Karayolları Genel Müdürlüğü'nün konuyla ilgili uzmanlarından oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Kabule göre de;
a-) Yargılama giderlerinin dökümünün yapılmaması,
b-) 10.02.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK.'nun 30. maddesinin 2. fıkrasında yer alan bir lira ibaresi bin lira olarak değiştirilmiş olup izah edilen bu değişikliğin sanık lehine olması ve TCK.'nun 2/2.maddesi nazara alındığında sanık A.Ç. hakkında ceza tayin edilirken bin liranın küsurunun hesaba katılamayacağının lüzumu;
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık vekili ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.05.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy