(818 S. K. m. 267) (765 S. K. m. 119, 308)
Dava: İhkak-ı hak suçundan sanık Akif Kılıçkıran'ın yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenmekle ve dosya C. Başsavcılığının 10.01.2003 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1- Borçlar Kanunu'nun 267. maddesine göre, taşınmazı kiraya veren kişinin kiracısı tarafından ödenmemiş kira alacağı gibi kira bedeline benzer ve onunla ilgili alacakların, örneğin, kira akdinin sona ermesinden sonra kiralanan yerde kalmasından doğan ecrimisil alacağı, elektrik, su, ısıtma ve asansör masrafı gibi alacakları ve bunların işlemiş faizleri ile takip masraflarını da kapsar şekilde taşınmaz içersinde bulunan taşınır eşyalar üzerinde Hapis hakkı bulunduğu nazara alınarak yapılan inceleme sonucunda; sanığın müşteki ile aralarındaki kira sözleşmesinden doğan kira alacağı ve elektrik su gibi kullanım giderlerinin ödenmemesi üzerine kendisi tarafından ödenmiş miktarlar gereğince müştekiye ait eşyaları alıp götürmesinin yasadan doğan hapis hakkının kullanımı niteliğinde olduğu kabul edilerek, atılı suçtan sanığın beratine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;
2- Kabule göre ise;
a) Sanığın, Kahramanmaraş Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.04.2000 gün ve 2000/17-252 sayılı kararı ile alacağını ispat ettiği nazara alınarak hakkında TCK'nın 308/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi;
b) TCK'nın 308/1. maddesinde öngörülen müeyyidenin suç tarihi itibariyle alt ve üst haddinin 60.000.000.TL. ağır para cezasından ibaret olup, TCK'nın 119/5. maddesi gereğince yapılacak artırımın bu miktarı aşamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini;
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.05.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy