(765 S. K. m. 61, 191, 308/2) (5237 S. K. m. 35, 36, 106, 144, 150, 159)
Sövme ve tehdit suçundan sanık S.K.nin yapılan yargılaması sonucunda; Mahkumiyetine dair (Bozkurt) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi üst C. Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C. Başsavcılığının 14.03.2003 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
TCK' nun 482/3. maddesinde hapis cezasının yanında ağır para cezası da öngörüldüğü halde, sanık hakkında sadece hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, Ancak;
1- Sanığın, ölen babasına ait alacağı tahsil etmek amacıyla müştekiyi tehdit etmiş olmasına göre, sanığın eyleminin TCK' nun 308/2 ve 61. maddelerine uyan kendiliğinden hak almaya eksik teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Sanığın TCK' nun 95/2 maddesi gereğince aynen infazına karar verilen mahkumiyetinin TCK' nun 456/4 maddesine uyan suçla ilgili olması karşısında suç ve hüküm tarihlerine ve TCK' nun 2/2 maddesine göre hükümden sonra yürürlüğe giren 4616 sayılı kanun hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve aynen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Sanığın müştekiye hitaben tartışma esnasında söylediği tehdit içeren sözlerin müşteki üzerinde ciddi şekilde korku ve endişe yaratacak elverişlilik ve yeterlilikte olup olmadığı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde sanığın tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.07.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy