(765 S. K. m. 102)
Dava: Menfi mukavemet ve sarhoşluk suçlarından sanık M. B.'ün yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair Diyarbakır 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 16.5.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya C. Başsavcılığının 7.4.2003 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Sanığa atılı sarhoşluk suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu TCK. nun 102/0 maddesine göre hesaplanan zamanaşımının mahkumiyet hükmü ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, CMUK. nun 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına,
Sanığın menfi mukavemet suçundan tesis olunan hükme yönelik temyiz istemine gelince;
Dosya içeriğine göre sair itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın, sarhoşluğun etkisi ile uluorta bağırması üzerine olay yerine gelen polislerin kimlik sormaları üzerine kimliğini göstermeyip karakola gitmemekten ibaret eyleminden ne şekilde nüfus ve müessir kuvvet niteliğinde olduğu irdelenmeden atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 30.06.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy