(765 S. K. m. 2, 30, 456)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanık M.Ö.'nin yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 3.6.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 22.4.2003 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
Karar: Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-) Anayolda seyreden sanık B.E.'ın kullandığı araç ile tali yoldan ana yola çıkan M.Ö. yönetimindeki aracın kavşakta çarpışmaları şeklinde gelişen olayda olay yeri tespit tutanağında her iki sanığa da kusur izafe edildiği halde, yargılama sırasında yapılan keşif sonrası tanzim edilen raporda sanık M.Ö.'nin tam kusurlu olduğu belirtilmiş olmakla mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla bir kez de Adli Tıp Kurumu veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen heyeti uzmanlarından oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-) 10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK.'nun 30. maddesinin 2. fıkrasında yer alan 2 bin lira ibaresi bin lira olarak değiştirilmiş olup izah edilen bu değişikliğin sanık olması ve TCK.'nun 2/2. maddesi nazara alındığında sanık hakkında ceza tayin edilirken bin liranın küsurunun hesaba katılamayacağının lüzumu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 14.09.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy