(765 S. K. m. 30, 456) (Karayolları Trafik Yönetmeliği m. 150)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanık M.Ş.'in yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair Nizip Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 20.6.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 24.4.2003 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
Karar: Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-) Sanığın, tali yoldan ana yola aniden çıkış yapan otomobile çarpamamak için direksiyonu aniden çevirmesi sonucu devirdiği yolundaki savunması ile kendi can emniyetini tehlikeye düşürecek tarzda Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 150. maddesi uyarınca koruma başlığı takmadan sanığın kullandığı motosikletin arkasına binen mağdur B.A. ve plakası tespit edilemeyen otomobil sürücüsünün de olayda karşılık kusuru olabileceği bu şekilde ki oluşun sanığın kusur durumunu etkileyebileceği gözetilerek Adli Tıp Kurumu veya İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim görevlileri ya da Karayolları Genel Müdürlüğü uzmanlarından oluşturulacak üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Hükümden sonra 10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı kanunun 1. maddesi ile değişik TCK.'nun 30/2. madde ve fıkrasındaki düzenlemenin sanık lehine uygulanmasının gerekmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 30.09.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy