(765 S. K. m. 485) (1412 S. K. m. 321)
Dava: sövme suçundan sanık mustafa u.'un yapılan yargılaması sonucunda; beraatine dair ayaş sulh ceza mahkemesinden verilen 07.02.2003 tarihli hükmün yargıtay'ca incelenmesi o yer c.savcısı ve şahsi davacı sanık mahmut vekili tarafından istenmekle ve dosya c. başsavcılığının 22.10.2004 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Şahsi davacı sanık Mahmut U. vekilinin 28.05.2003 tarihinde verdiği dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiği ve bu husus tutanaklar da belirlendiğinden şahsi davacı sanık Mahmut yönünden temyiz incelemesi yapılmamıştır.
O yer C.Savcısının temyiz itirazının sanık Mustafa Uğur hakkında sövme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli kararın gerekçe kısmında sanık Mustafa U.'un şahsi davacı sanık Mahmut'un kendisine karşı şiddet kullanılmasından ötürü arkasından sinkaflı küfürler ettiği kabul edildiğinden, TCK'nun 485/son maddesi uyarınca, sanık hakkında sövme suçundan ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Sonuç: Sanık hakkında TCK'nun 485/son maddesi uyarınca ceza tertibine yer olmadığına, 24.11.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy