(1412 S. K. m. 253)
Dava: Sövme suçundan sanık Osman T.'un yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair Dalaman Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.8.2004 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi şahsi davacı vekili tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 26.10.2004 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Aynı konuda sanık hakkında şahsi davacı tarafından önceden açılmış bir şahsi dava ve bu hususta verilmiş bir hüküm bulunması nedeniyle; şahsi davacı tarafından yeniden açılan şahsi davanın reddine dair kararın, 1412 sayılı CMUK. nun 253/3. maddesi kapsamında, temyiz edilebilir nitelikte bir hüküm olması nedeniyle; mahkemenin, kararın temyiz edilemez olduğu gerekçesiyle şahsi davacının temyiz isteğinin reddine dair verdiği 27.8.2004 gün ve 2004/140-170 sayılı yasaya aykırı kararın kaldırılarak, şahsi davanın reddine dair hükmün temyizi mümkün olduğu belirlenerek yapılan incelemesinde;
Sanığı ve olayı aynı olduğu belirtilen mahkemenin 2003/46, 2004/6 sayılı davaya dosyasının denetime imkan verecek şekilde dosyaya eklendikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, şahsi davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy