(765 S. K. m. 30)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanık R.Y.'in yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair Üsküdar 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 01.11.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenmekle ve dosya C. Başsavcılığı'nın 14.10.2002 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Askeri araç ile ana yolda seyreden ve tali yol ayırımına geldiğinde her an araç çıkabileceğini düşünüp hızını azaltması gereken sanık M.B.'ın da olayda kusurlu olabileceği nazara alınıp bir kez de Adli Tıp Kurumu ya da İTÜ Öğretim elemanları veya Karayolları Genel Müdürlüğü uzmanlarından oluşturulacak üç kişilik bilirkişiler heyetinden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi.
2- 4806 Sayılı yasa ile TCK.'nun 30. maddesinde yapılan değişikliğin nazara alınması lüzumu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 19.02.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy