(5237 S. K. m. 7, 73) (5252 S. K. m. 9) (765 S. K. m. 102, 308, 481, 482) (5271 S. K. m. 253, 254)
Dava: Saldırgan sarhoşluk, sövme ve kendiliğinden hak almak suçlarından sanık Engin Yavaş'ın yapılan yargılamaları sonucunda; mahkumiyetlerine dair Bilecik Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2003 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık ve O Yer C. Savcısı tarafından istenmekle ve dosya C. Başsavcılığının 21.12.2004 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
Karar: 1- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri gözetilerek,
Sanığa atılı saldırgan sarhoşluk suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK'nun 102/5. maddesine göre hesaplanan 2 yıllık zamanaşımının mahkumiyet hükmü ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına,
2- Sanık hakkında sövme ve kendiliğinden hak alma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; eylemlerinin TCK.nun 482/1, 308/2. maddelerine uygun gerçekleştiğinin kabulü ile kurulan hükümlerin sanık ve O Yer C. Savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesinde;
Sanığın, müştekinin yüzüne karşı apartman dairesinin kapısının önünde sövdüğünün anlaşılmasına göre, eyleminin 765 sayılı TCK'nun 482/2. maddesi kapsamında kaldığının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;
a) 765 sayılı TCK'nun 482/1. maddesinde düzenlenen sövme suçunun önödemeye tabi suçlardan olduğu nazara alınarak sanığa ön ödeme uyarısında bulunarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
b) 12.10.2004 gün ve 25611 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinin 2. fıkrasında suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur şeklinde düzenleme yapılmış, 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, lehe olan hükümlerin uygulanması usulleri belirlenmiş, bu kanunun 12. maddesi ile de 765 Sayılı Türk Ceza Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır. Ayrıca 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile yargılamanın nasıl yapılacağına ilişkin kurallar yeniden düzenlenmiş, 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 18. maddesi ile de, 1412 Sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu yürürlükten kaldırılmış, 5237 Sayılı TCK.nun 73/8. maddesinde şikayete bağlı suçlarda mağdur ile failin uzlaşması halinde açılan kamu davasının düşürülmesine karar verileceği, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddelerinde ise uzlaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağına ilişkin kurallar düzenlenmiştir.
Açıklanan tüm bu düzenlemelerin hüküm tarihinden sonra yürürlüğe girmiş olması karşısında, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi ile 5252 Sayılı Kanunun 9. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy