(765 S. K. m. 30) (Karayolları Trafik Yönetmeliği m. 174)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanık S. A.'in yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.2.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya C. Başsavcılığının 18.11.2002 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
Karar: Dosya içeriği itibariyle sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın olay tarihinde idaresindeki otoyla kavşağı geçtiği sırada sağ taraftan aniden yola çıkan yedi yaşındaki mağdura otosunun sağ ön çamurluğu ile çarptığı şeklinde gelişen olayda, trafik kaza tespit tutanağıyla sanığa izafe edilen kusur oranının oluşa ve dosya içeriğine uygun olunmaması nedeniyle tereddüt yarattığından, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden veya Karayolları Genel Müdürlüğü uzmanlarından oluşacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin ve trafik kazası tespit tutanağı tutan görevlilerin bilirkişi olmadıkları ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 174. maddesine göre önceden bilirkişi olarak görevlendirilmemişlerse taraflar için kusur oranı belirtemeyecekleri gözetilmeden, noksan inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Cezanın teciline yer olmadığına karar verilirken, sanığın geçmişteki hali ve suç işleme konusundaki eğilimi irdelenmeyerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeye dayanılması,
3-10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı kanunla TCK.nun 30. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca para cezalarında bin liranın küsurunun hesaba katılamayacağının lüzumu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy