(5584 S. K. m. 13) (765 S. K. m. 30, 526)
Dava: Yetkili mercilerin emirlerine aykırılık suçundan sanık Ali Akkoyun'un yapılan yargılaması sonucunda; Mahkumiyetine dair Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 08.04.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekilleri ve sanık tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 19.04.2004 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
Karar: Özel toplu taşım aracı sahibi ve şoförü olan sanık hakkında PTT dağıtım memurunu aracına ücretsiz bindirmemek suretiyle yetkili mercilerin emirlerine aykırı davrandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, suçun niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya ve gerçek anlamda zarar görmeyen PTT Genel Müdürlüğünün davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve usulsüz olarak verilen müdahillik kararı da hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden müşteki PTT Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz isteminin CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,
Sanığın temyizi üzerine yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 1580 sayılı ve 3030 sayılı Kanunlarda toplu taşıma hizmeti belediyelerin ve Büyükşehir Belediyelerinin görevleri arasında sayılmış ve 5584 sayılı Kanunun 13.maddesinde de postayı dağıtan memur ve dağıtıcıların belediyelerin taşımacılık hizmetlerinden ücretsiz yararlanacakları öngörülmüş ise de, bu kanunlarda gerek bu hizmetin özel kişilere devredilmesi halinde uyulacak esaslar, gerekse taşımacılık hizmeti karşılığında ücret alındığı takdirde ne tür bir müeyyidenin uygulanacağı hakkında hüküm bulunmaması ve özel halk otobüsleri ile taşımacılığın düzenlendiği Ankara Büyükşehir Belediye Özel Halk Otobüsleri Yönetmeliğinde özel halk otobüslerinin uyması gereken kurallar ve cezaların gösterildiği bölümde ücretsiz yolculuk hakkı olan yolcuları taşımamanın müeyyidesinin idari para cezası ve aracı parka çekme olarak gösterilmesi karşısında, Özel halk otobüsü sahibi ve şoförü olan sanığın PTT dağıtım memurunu aracına ücretsiz bindirmemekten ibaret eylemi nedeniyle açılan davada görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığına gönderilmesi gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan TCK'nun 526/1.maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Kabule göre de;
a) Sanığa atılı suçun niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya ve gerçek anlamda zarar görmeyen PTT Genel Müdürlüğünün davaya müdahale hakkı bulunmadığı gözetilmeden müdahilliğine karar verilerek davayı vekil ile takip ettiğinden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,
3- 10.02.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanunun 1.maddesi ile TCK'nun 30. maddesinin 2. fıkrasında yer alan bir lira ibaresi bin lira olarak değiştirilmiş olup izah edilen bu değişikliğin sanık lehine olması ve TCK'nun 2/2.maddesi nazara alındığında, sanık hakkında ceza tayin edilirken bin liranın küsurunun hesaba katılamayacağının gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 28.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy