(765 S. K. 59, 119, 549) (647 S. K. m. 4, 6) (5271 S. K. m. 309) (5237 S. K. m. 7) (5252 S. K. m. 9) (5083 S. K. m. 2)
Dava: Ruhsatsız av tüfeği bulundurmak suçundan sanık İsa Esirgenci'nin 765 sayılı TCK'nun 549, 119/5, 59, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 4.maddeleri gereğince 267.300.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına, verilen bu cezanın 647 sayılı Kanunun 6.maddesi uyarınca ertelenmesine dair, Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2004 gün ve 2004/691-587 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28.07.2005 gün ve 32478 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası C.Başsavcılığının 11.08.2005 gün ve 2005/144176 sayılı ihbarnamesiyle daireye gönderilmekle okundu;
Karar: Mezkur İhbarnamede;
Sanık hakkında kavgada korkutmak için silah boşaltmak suçundan açılan kamu davasına ilişkin sevke, nitelemeye ve mahkemece yapılan kabule göre suça ilişkin yargılama görevinin Sulh Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulmasında,
Kabule göre de;
Ruhsatsız av tüfeği bulundurmak suçundan, sanığın üzerine atılı suçun kabul edilen niteliğine ve uygulanan kanun maddesine göre, 765 sayılı TCK'nun 119.maddesi kapsamına girip ön ödemeye tabi bulunduğu, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Ceza Bölümü Genel Kurulunun 11.04.1983 gün ve 1983/2-2 sayılı kararı uyarınca, mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuştur.
5237 sayılı TCK'nun 7.maddesi ile 5252 sayılı TCK'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9.maddesi gereğince yapılacak başvuruların hükmü veren mahkemece değerlendirilmesi mümkün olup, Kanun yararına bozma istemi ile sınırlı olmak üzere yapılan inceleme sonucunda;
Hazırlık soruşturması sırasında sanığa 14.06.2004 tarihinde usulüne uygun ön ödeme önerisinde bulunulduğu tespit edilmiş olup bu yöndeki kanun yararına bozma istemi yerinde olmadığından, Reddine.
Görevsizlik kararı verilmesine yönelik kanun yararına bozma isteğine gelince;
Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden,
Sonuç: Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 14.12.2004 gün ve 691-587 sayılı hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4. fıkrasının b bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığa atılı suçların Sulh Ceza Mahkemesinin görevine girdiği kuşkusuz ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurul kararlarında belirtildiği gibi davanın görevsiz mahkeme tarafından sonuçlandırılmış olması halinde verilen cezanın kaldırılması, hukuk mantığına ve ceza adaletine ters düşeceğinden bu halde aleyhe sonuç doğurmayacak ve kazanılmış hakkı saklı tutan bir kararın inceleme yapan Yargıtay dairesince belirlenmesi gerekli olduğundan mahkemenin takdiri ve 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2.maddesine 5335 sayılı Kanunla eklenen fıkra uyarınca sanığın 765 sayılı TCK'nun 549.maddesi gereğince 15 gün hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına, ön ödemede bulunmaması nedeniyle TCK'nun 119/5 maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılarak 22 gün hafif hapis, TCK'nun 59. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 18 gün hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanunun 4.maddesi gereğince hafif hapis cezasının beher günü 1.000.000 lira hesabı ile 18.000.000 lira hafif para cezasına çevrilmesine, infaz şartlarının oluşması halinde bu cezanın infazına, hükmün sair hususlarının aynen bırakılmasına, 22.09.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy