(765 S. K. m. 456) (5237 S. K. m. 7, 73) (5252 S. K. m. 9) (5271 S. K. m. 253, 254)
Dava: Müessir fiil suçundan sanık Y. S.'ın yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair Malatya 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 15.9.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya C. Başsavcılığının 23.3.2006 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.
Karar: 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca, sanık hakkında tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın suç tarihi itibariyle beher günü 11 ile 17 YTL üzerinden para cezasına çevrilmesi gerekirken 7 YTL. den para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Müştekinin adli rapor içeriğine göre yeniden rapor alınmasına gerek görülmediğinden tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. Ancak;
1- Sanığa atılı müessir fiil suçu şikayete bağlı suçlardan olduğu halde 5237 sayılı TCK. nun 73/8 ve 5271 sayılı CMK. nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Yapılan uzlaştırma işlemlerinden sonuç alınmaması halinde, 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen her iki yasanın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçların belirlenmesi, bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe olan Kanunun belirlenmesi gerekirken, açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan 765 sayılı TCK. nun 456/4. maddesinin lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy