(5271 S. K. m. 231, 253, 254) (YCGK. 03.02.2009 T. 2008/11-250 E. 2009/13 K.)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın amcası olan tanık Abdulmuti'nin çekinme hakkı hatırlatılmadan dinlenmesi suretiyle CMK'nın 45. maddesine aykırı davranılması, ifadesinin hükme esas alınmaması nedeniyle, sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, sabıkasını değerlendiren ve 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezanın ertelenmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçu nedeniyle, uzlaşma işlemlerinin; 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 254. maddelerinde öngörülen yöntem izlenmek suretiyle yerine getirilmesi zorunluluğu karşısında, sanığın suçu işlediğini kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmaya ilişkin hükümlerin uygulanmadığı şeklinde yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılanın bir tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir zararının da belirlenemediği halde, sanığın katılanın zararını gidermemesi biçimindeki, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve dosya içeriğine de uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy