(5237 S. K. m. 29, 129)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Sanık B. K. hakkında kasten yaralama suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1 inci maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık B. K.'ın temyiz isteğinin aynı Kanunun 317 nci maddesi uyarınca istem gibi reddine,
Sanık İ. K. hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 Sayılı C.M.K.'nun 231/6 nci maddesinin (a) bendinde yazılı kasıtlı bir suçtan mahkum olmama koşulunun bulunmaması sebebiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre hakaret olayının sanıkların kavga ettiği sokakta meydana geldiğinin belirtilmesi karşısında aleniyet unsurunun oluşup oluşmadığı hususu araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 Sayılı T.C.K.'nun 125/4 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, suçta kullanıldığı kabul edilen metal şemsiye sapının müsaderesi yerine sanığa iadesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, katılan M. B.'e hakaret ettiğine dair katılan M. ve İ.'in iddiaları dışında mahkumiyete yeterli deliller gösterilmeden, tanık ifadeleri ve sanığın ikrarı biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Olay tarihinden önceki dönemde katılan M. B. sanık İ.'in ağabeyi B. arasında kavganın meydana geldiğinin, kavga sırasında katılanın, sanığın ağabeyinin kafasına sandalyeyle vurduğunun, olay günü de sanıkla katılanın bu olay yüzünden tartıştıklarının iddia edilmesi karşısında, sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararı verilirken 5237 Sayılı T.C.K.nun 29 ve 129 uncu maddelerinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy