(5320 S. K. m. 8) (5271 S. K. m. 231, 296) (5237 S. K. m. 29, 50, 125, 129)
Dava ve Karar: Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
I- Sanık G. hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca 5235 sayılı Kanunla kurulmalarına karar verilen Bölge Adliye Mahkemeleri göreve başlayıncaya kadar 1412 sayılı CMUK'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağı ve 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek 5271 sayılı Kanunun 296/1. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.
Temyiz isteminin reddine dair 18.08.2009 tarih ve 75-325 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık H. hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olduğu anlaşılmışsa da; hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1 -f maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilmiş olması, aynı yasanın 51. maddesi uyarınca sadece hapis cezaları ertelenebilecek olup kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına hükmedilmiş olması nedeniyle ertelenemeyecek olması ve 5271 sayılı CMK'mn 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi olarak sanığın kişiliği ve aynı tür suçlar işlemesi nedeniyle ileride suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşmamasının da gösterilmesi karşısında; tebliğnamedeki iki nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Yasa'da hakaret suçunun alenen işlenmesi, suçu ağırlaştıran neden olarak öngörülmüştür. Aleniyet için aranan temel ölçüt, eylemin (hakaretin), belirsiz sayıdaki kişiler tarafından işitilebilecek, görülebilecek ve algılanabilecek bir ortamda ya da çok sayıdaki kişinin öğrenmesini sağlayacak bir araçla işlenirse aleniyet var sayılabilir. Aleniyetin varlığı için söylenenlerin fiilen duyulması gerekli olmayıp çok sayıda insanın hakareti öğrenmesinin olanaklı olması yeterlidir. Sanığın bir konutun penceresinden sokakta bulunan mağdura hakaret etmesi durumunda suç alenen işlenmiş sayılır.
Somut olayda apartman içerisindeki merdivenlerde meydana gelen tartışma sırasında sanığın katılana hakaret ettiği anlaşılmakla; bir apartmana yalnızca burada oturan kişiler girebileceği için apartmanın içerisinde meydana gelen hakaret eyleminin apartmanda oturanlar tarafından duyulabilir olması aleniyet unsurunun gerçekleşmesi için yeterli değildir. Hakaret eyleminin sokaktan geçen kişiler tarafından duyulup duyulamayacağı araştırılıp belirlenmelidir. Hakaretin apartmanın kaçıncı katında meydana geldiği, sokaktan geçenler tarafından duyulup duyulamayacığı araştırılıp tartışılmadan yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,
2- Sanık hakkında hakaret suçundan belirlenen cezada özel tahrik maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 129. maddesi yerine, aynı Kanunun 29. maddesi uyarınca indirim yapılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy