(5237 S. K. m. 7, 66, 67, 142) (765 S. K. m. 102, 104, 493) (5271 S. K. m. 223)
Dava: Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Karar: Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suçun işlendiği 12/03/2001 gününden inceleme tarihine kadar aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık sürenin geçmiş bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CYY.nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine, 30.01.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy