MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- TCK'nın 142/2-b maddesinde belirtilen “özel becerinin” elde veya üstte taşınan eşyanın alınmasına yönelik olduğu, oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın olay tarihininde alışveriş yapmak bahanesiyle şikayetçinin pazar yerinde bulunan tezgahına gittiği, 12,50 TL bedelli soğan satın alarak karşılığında 100 TL verdiği, şikayetçinin de para üstü olarak 87,50 TL'yi vermesinden sonra sanığın satın aldığı ürünü almaktan vazgeçtiğini söyleyip 100 TL'sini geri istediği, şikayetçinin de 100 TL'yi sanığa verdiği, sanığın iade edeceği paranın içerisinden bir adet 50 TL'yi sol kol bileğinde pardesüsünün altına gizleyip parayı eksik iade ettiği ve şikayetçinin durumu fark etmesi üzerine parasını aldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,
2- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3- Kabule göre de; Gerede Asliye Ceza Mahkemesince duruşma açılmak suretiyle sanık hakkında hüküm kurulmuş ise de, CMK’nın 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece duruşma açılmasını müteakip, sanığın celp edilmesi, varsa diyecekleri sorulup, anılan fıkra uyarınca değerlendirme yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunmasının alınmasına yönelik talimata bila ikmal yanıt gelmesine rağmen savunması alınmadan karar verilmesi,
4- Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki hükmün CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca aynen açıklanması gerekirken TCK'nın 50. maddesi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,
5- Hükmün açıklandığı 25.02.2014 tarihli duruşma zaptında duruşmaya gelen olmadığı belirtilmesine karşın, sanığın son söz hakkı tanındığı yazılarak çelişkiye neden olunması,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/05/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy