MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'in 10/09/2015 ve müdafiinin 14/09/2015 havale tarihli temyiz dilekçelerinden sonra, sanık ...'in 21/07/2016 havale tarihli dilekçesi ile "cezasının onanmasına” karar verilmesi yönündeki talebinin; “onama” yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarih ve 2013/636 E. – 2014/50 K. sayılı kararının tekerrüre esas olduğu halde, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının her iki sanık hakkında da uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 03/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy