(5237 S. K. m. 32, 53)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanık ve vasisinin temyiz dilekçesi ekinde dosyaya sundukları Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 08.07.2015 kesinleşme tarihli ve 2013/659 Esas - 2015/689 Karar sayılı ilamı ile sanığın Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen rapor uyarınca “sınır zeka” tanısı nedeniyle TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihinde sanığın işlediği iddia edilen hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi,
2-Sanığın suç tarihinde müşteki ile birlikte kaldıkları otel odasında müştekinin cüzdanında bulunan parayı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucu aynı Kanun’un 141/1 maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
3-Sanığın yakalama emri üzerine farklı yer mahkemesindeki 05/06/2015 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müştekinin zararını karşılamak için süre istediğini beyan etmesi karşısında, sanığa, tazmin edilecek zarar ve makul bir süre bildirilip bir ödeme yeri gösterilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği ve savunmasının alındığı sırada adli sicil kaydı da kendisine okunmadığı halde, ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,
5-Kabule göre de; Sanığın adli sicil kaydında yer alan Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/02/2014 gün, 2013/850 Esas – 2014/73 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de; 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253.maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında ve sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.(¤¤)