MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii ile sanık ... müdafii
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında 16/02/2015 tarihli iddianame ile mala zarar verme suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde, bu suçla ilgili karar verilmediğinin; yine sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraz üzerine Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 11/02/2016 tarih ve 2016/195 D.İş nolu kararı ile kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılması üzerine her iki sanık hakkında kamu davası açılan mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;
Sanık ...’in kollukta müdafi huzurunda verdiği ifadede, suça konu ikamete gece vakti hırsızlık amaçlı girdiklerini beyan etmesi ve mahkemece buna uygun bir şekilde konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından gece vaktine ilişkin hükümler uygulandığı halde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4 ve 119/1-c. maddeleri gereğince tayin olunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu “1 yıl 8 ay” hapis cezası yerine “1 yıl 10 ay” hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4 ve 119/1-c. maddesi gereğince tayin olunan 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy