MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...’in mahkemece mahkûmiyetine dair verilen 08.01.2014 tarihli hükmü temyiz etmediği, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 04.12.2017 tarih, 2015/24628 Esas ve 2017/15090 Karar sayılı ilamı ile lehe bozmanın temyiz etmeyen sanık ...’e da sirayetine karar verildiği, ardından yerel mahkemece 03/07/2018 tarihli hüküm ile sanığın yeniden mahkumiyetine karar verildiği, bunun üzerine sanığın hükmü temyiz ettiği ancak temyiz talebinin reddine kadar verildiği ve Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 06/05/2019 tarihli 2018/44 Esas ve 2018/429 Karar sayılı ilamı ile lehe bozmanın sanık ...’e da sirayetine karar verildiği; bunun üzerine yerel mahkemenin 07/11/2019 tarihli hüküm ile sanığın yeniden mahkumiyetine karar verildiği ve sanığın 07/11/2019 tarihli incelenen hükme ilişkin temyiz isteminde bulunduğu ancak ilk hükmü temyiz etmeyen sanık ...’in sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakkı mümkün olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereği lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanık hakkında, bozma sonrası mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 09.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy