MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın son bildirdiği adrese MERNİS şerhi olmadan tebliğ edilmesi gerektiği halde, MERNİS şerhi verilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre 20.10.2015 tarihinde usûlsüz olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin eski hale getirme isteminin kabulüyle öğrenme üzerine verdiği 29.02.2016 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar haklarında konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 6 ay hapis cezalarından aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezalarına hükmedildiği; ancak sonuç cezaların doğru belirlenmesi karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy