Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 35, 116/4 ve 119/1-c maddeleri gereği 3 yıl hapis ve 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2014 tarihli ve 2013/610 esas, 2014/389 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/05/2020 gün ve 7500-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2020 gün ve 2020/49118 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 35, 116/4 ve 119/1-c maddeleri gereği 3 yıl hapis ve 2 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına dair... Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2014 tarihli ve 2013/610 esas, 2014/389 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
1-Dosya kapsamına göre, diğer sanıklar .... ve ...haklarında mağdur ...'e yönelik olarak işledikleri konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 28/03/2019 tarihli ve 2018/1870 esas, 2019/4222 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip,.... Asliye Ceza Mahkemesinin 02/07/2019 tarihli ve 2019/359 esas, 2019/609 sayılı kararı ile sanıkların beraatine karar verildiği, beraat kararlarının 04/09/2019 tarihinde kesinleştiği nazara alındığında, sanık ...'un mağdur ....'e karşı işlediği konut dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin sabit olmaması karşısında, sanık hakkında ...'e yönelik işlediği konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesi gereği artırım yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında,
2-Hükümlü hakkında mağdur ....’e yönelik nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, hükmolunan hapis cezalarının TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, ancak 5275 sayılı İnfaz Kanunu’nun 108. maddesi hükümleri gözetilmeden infazı kısıtlar biçimde denetim süresinin de hükümde belirtildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerini İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinin 5 ve 6. fıkraları hükümlerine göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma yetkisinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek, koşullu salıvermeyle ilgili kararı verecek mahkemeye ait olması nedeniyle Mahkemenin uygulamasının hukuka uygun olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-İnceleme konusunu oluşturan davada, her ne kadar sanık ...’un müşteki ...’e yönelik eylemi hakkında ..... Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2014 tarihli ve 2013/610 esas, 2014/389 sayılı ilamı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, kararın diğer sanıklar ... lehine temyiz edilmesi sonucu diğer sanıklar ... ve ...’ın müşteki ....’e yönelik eylemleri için hırsızlık ve dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraatlerine karar verilmesi nedeniyle sanık ...’un konut dokunulmazlığının ihlali suçu için TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırım yapılamayacağı belirtilmiş ise de; kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği, kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı da bulunmadığından, ....Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 30.10.2014 tarihli ve 2013/610 Esas - 2014/389 Karar sayılı karara yönelik (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, hükmolunan hapis cezalarının TCK'nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, ancak 5275 sayılı İnfaz Kanunu’nun 108. maddesi hükümleri gözetilmeden infazı kısıtlar biçimde denetim süresinin de hükümde belirtildiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerini İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinin 5 ve 6. fıkraları hükümlerine göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma
yetkisinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek, koşullu salıvermeyle ilgili kararı verecek mahkemeye ait olması nedeniyle (2) numaralı kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden...Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 30.10.2014 tarihli ve 2013/610 E., 2014/389 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; hüküm fıkralarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerden “... Sanığın cezasının infazından sonra TCK 58/8. madde uyarınca takdiren 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin kısımların çıkartılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 08/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy