MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Oluşa ve dosya kapsamına göre, müştekinin tedavi amacıyla kaldırıldığı hastanede sedyeye yatırılarak, röntgene sevk edildiği sırada kendisini sedye ile getiren sanığa cep telefonunu ve 65 TL parayı verdiği, bilahare sanığın geçicide olsa muhafaza edilmek üzere zilyetliği kendisine devredilen eşyalarla birlikte hastaneden ayrılması şeklindeki gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, anılan suçun şikayete tabi olduğu, müştekinin de yargılama aşamasında sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; TCK’nın 73/6. maddesi dikkate alınarak sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 142/1-a. maddesi uygulanmak suretiyle hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmemesi durumunda, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy