MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık ... aşamalardaki savunmasında, ... ve ...'ın birlikte kaldıkları eve gittiğini, bu sırada evde sadece ....’in bulunduğunu, ...’e telefonu olmadığını söylediğinde, ...’in kendisine evde bulunan ... marka cep telefonunu verdiğini, .... ise savcılıktaki ifadesinde, ...'a kullanması için telefon verdiğini hatırlamadığını beyan ettiği, ancak ...’in Mahkemede tanık olarak beyanının alınmadığı, yine ... hakkındaki hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından yapılan soruşturmanın tefrik edilerek, 2014/11337 sayılı soruşturma numarası ile devam ettiğinin belirtildiği anlaşılmakla; ...’ın tanık sıfatı ile dinlenerek ve ... hakkındaki soruşturmanın akıbeti araştırılarak sonucuna göre, deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a- 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir, bu sürenin alt sınırı mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz. Cezayı ertelemenin yasal sonucu olmasından dolayı zorunlu olarak hükmedilmesi gereken “denetim süresine” ilişkin hatalar “aleyhe değiştirme yasağına” konu oluşturmaz. Somut olayda, hırsızlık suçundan sonuç olarak verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin 1 yıl 5 ay olarak belirlenmesi,
b- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, hüküm tarihinde adli sicil kaydında kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın müştekinin zararlarını gidermemesi nedeni ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy