(5271 S. K. m. 253, 309) (5237 S. K. m. 44, 52, 62, 151, 168)
Mala zarar verme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00 ve 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına dair YUMURTALIK Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2019/34 esas, 2019/295 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/09/2020 gün ve 94660652-105-01-9970-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2020 gün ve 2020/82607 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; mala zarar verme suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerine tâbi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez” şeklinde düzenlenen hükmün “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar...” kısmının suç tarihinden sonra 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile madde metninden çıkarılarak, etkin pişmanlık hükümlerine tâbi suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı ve böylece sanıkların üzerine atılı mala zarar verme suçunun uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un “Uzlaştırma” başlıklı 253. maddesi hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinin 12.09.2018 olduğu ve buna göre 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı, ancak olay günü katılanın aracının sol ön camına sopayla vurup, şoför mahallinde bulunan katılanı da sopayla darp eden ve kırılan cam parçalarının da katılana isabet etmesine sebebiyet vererek katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayan sanık ...’ın eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme ve aynı Kanun’un 86/2-3-e maddesinde düzenlenen silahla kasten yaralama suçlarını oluşturduğu, 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca, sanığın yalnızca en ağır cezayı gerektiren mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, bu durumun sanığın işlediği suçların niteliğini değiştirmeyeceği, buna göre her ne kadar TCK’nın 44. maddesi gereğince yalnızca en ağır cezayı gerektiren mala zarar verme suçundan sanığın cezalandırılmasına karar verilmişse de, 5918 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesine eklenen “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” cümlesi gereğince, silahla kasten yaralama suçunun mala zarar verme suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla; (YUMURTALIK) Asliye Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 19.09.2019 tarihli ve 2019/34 Esas – 2019/295 Karar sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinin 12.09.2018 olduğu ve buna göre 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...’ın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı nazara alınarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (YUMURTALIK) Asliye Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 19.09.2019 tarihli ve 2019/34 Esas – 2019/295 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 15/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)