MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte şikayetçi ...’ın depo olarak kullandığı binaya gece girmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde, 03.10.2009 tarihli Olay Yeri Basit Krokisi, Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı’na göre “suça konu deponun, birinci katında faaliyet gösteren sanaayi dükkanlarının bulunduğu üç katlı betonarme binanın ikinci katı olduğu” anlaşılmakla, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi gereğince 1/6 oranında artırım yapılırken 2 yıl 4 ay yerine 2 yıl 2 ay hapis cezasına, bu cezanın aynı Kanun’un 168/1 maddesi uyarınca 2/3 oranında indirilmesi sırasında 9 ay 10 gün yerine 8 ay 20 gün hapis cezasına, bu cezanın da aynı Kanun’un 62 maddesi gereğince 1/6 indirim yapılırken 7 ay 23 gün yerine hesap hatası sonucu 7 ay 6 gün hapis cezasına hükmedilmesi, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle sanık hakkında bu suçtan hüküm kurulurken aynı Kanun’un 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy