MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ... müdafii ile sanık ...’in temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Tüm dosya kapsamına göre, mağdurun işyerinin kapı kepenk kilidi kırılarak girilip içeride bulunan küçükbaş hayvanlarının çalındığı olayda, mağdurun kapı kilidinin zararının giderildiğine yönelik bir beyanı bulunmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından hükmün istem gibi ONANMASINA,
III- Sanıklar ..., ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemişse de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Dosya kapsamına göre, mağdurun işyerini saat 20.30’da kilitleyerek kapatıp sabah saat 07.30'da işyerine geldiğinde hırsızlık eyleminin yapıldığını anladığını beyan ettiği, suçta kullanılan kiralık aracın takip sistemi kayıtlarından aracın olay yerine saat 04.54’de gelip 05.04’de gittiğinin tespit edildiğinin ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 04.55'te bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının sanıklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,
2- Suça konu mallardan büyük bir kısmının araştırma sonucu kolluk ekiplerince ele geçirildiği, mağdurun mahkeme huzurundaki beyanına göre kalan kısmına ilişkin zararın da sanıklardan ... tarafından giderildiğini belirttiği, ancak mağdurun kalan zararın ne zaman giderildiğini söylemediği gibi sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediğinin de sorulmadığı, sanık ... müdafiinin esasa ilişkin savunmasında zararın soruşturma aşamasında giderildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, çalınan hayvanlardan 9 tanesinin kolluk tarafından bulunup mağdura iade edilmesinde sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş herhangi bir rızai iade bulunmamakla birlikte, kalan 3 hayvana ilişkin zararın sanık ... tarafından giderilmesi nedeniyle öncelikle kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilerek, mağdurdan kalan zararının ne zaman giderildiği ve gerçekleşen kısmî iade nedeniyle sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorulup, rıza gösterilmesi halinde, kovuşturma başlamadan önce kısmi iadede bulunulmuş ise hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması, aksi halde aynı Kanunun 168/2-4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
3- Kısmi iade halinde suçtan zarar gören kişinin 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza göstermesi koşuluyla, etkin pişmanlık hükümlerinden kısmi iadede bulunan failin yararlanabileceği gözetildiğinde, mağdura karşı işlenen hırsızlık suçunda, kısmi iadenin sanıklardan ... tarafından sağlandığı, kısmi iadede bulunmayan sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması mümkün olmadığı halde sanıklar ... ve ... hakkında da 168. madde gereğince indirim yapılarak eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy