MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre, haksız ele geçirilen anahtar ile müştekinin ikametindeki kasayı açarak hırsızlık yapan sanıkların eyleminin, TCK’nın 142/2-d-h maddelerine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, müştekinin eşine ait yüzüğün sanık ...’ın evinde yapılan arama esnasında sanığın annesinin parmağında bulunması üzerine el konulduğu, ...’un kolluk aşamasındaki beyanına göre, çalınan televizyonun ise kendisine sanık ... tarafından daha sonra kendisinden tekrar alınmak üzere bırakıldığı, sanığın tutuklandığını öğrenmesi üzerine ...’un televizyonu polis merkezine teslim ettiği, yine müştekinin mahkemedeki beyanına göre, kovuşturma aşamasında, ikametinin avlusuna bir kutu içerisinde çalınan diğer eşyalarının atıldığı, bu kutuyu ise sanık ...’un kendisinin ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle arkadaşlarına attırdığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen rızai bir iadenin bulunmadığı, kovuşturma aşamasında gerçekleşen iadenin ise kısmi iade olarak kabul edilmesi gerektiği nazara alınarak, sanık ... tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olmaması nedeniyle, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve sanık ... yönünden ise gerçekleşen kısmî iade nedeniyle ise sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı müştekiden sorulmadan sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 28/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy