(5271 S. K. m. 234, 260) (7201 S. K. m. 21)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Dosya içerisinde ve UYAP kayıtlarında soruşturma ve Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15.07.2014 karar tarihli 2014/189 E. – 2014/213 K. sayılı kovuşturma evraklarının bulunmadığı anlaşılmakla; bahse konu evrakların aslı veya onaylı suretlerinin getirtilip, denetime olanak sağlayacak şekilde dosyaya eklendikten sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve 5271 sayılı CMK’nın 234. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak kamu davasından haberdar edilmeyen mağdur ...’un yokluğunda verilen hükmün de tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğundan, yokluğunda verilen hükmün adı geçene usulüne uygun şekilde tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikt verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
3-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10.maddesinin 1.fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Temyize gelmeyen sanığın yokluğunda verilen hükmün, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre, öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine (bilinen adresi aynı zamanda MERNİS adresi olsa dahi MERNİS şerhi yazılmaksızın) tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi (MERNİS), bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese (MERNİS şerhi ile) yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın bilinen son adresi olan ve aynı zamanda adres kayıt sistemindeki adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işlemlinin geçersiz olması karşısında; sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat okunup anlatılarak tebliği, aksi halde kovuşturmada aşamasında bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)