MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tehdit suçundan da dava açıldığı halde bu suçtan dolayı karar verilmediği belirlenmiş olup, mahkemece zamanaşımı süresi içinde bu suçtan karar verilmesi mümkün görülmüş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olan hakaret suçunun, bu kapsamda olmayan TCK 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamı dışında kaldığı ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK’nın 253/1. maddesi hükmü uyarınca mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında; sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy