MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın katılanlar ... ile ...’na yönelik kasten yaralama eylemleri nedeniyle sanığın ve katılanlar ..., ...’nun soruşturma aşamasında uzlaşamadıklarının, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümlerinde 5237 sayılı TCK’nın 86/2 maddesindeki suçun yer almadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki kasten yaralama eylemlerine yönelik bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede
1) Sanık hakkında katılan ...’a karşı işlediği kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2) Sanık hakkında katılan ...’na karşı işlediği kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Katılan ...’nun 11/03/2020 tarihli dilekçesi ile şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun’un 74/3. maddesindeki “Kovuşturma yapılabilmesi şikâyete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca, hükmün kesinleşmesine kadar şikayetten vazgeçmenin hukuken geçerli olması ve sanığın yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde katılan ...’nu kasten yaralaması şeklindeki 5237 sayılı TCK’nın 86/2 maddesindeki suçun takibi şikâyete bağlı suçlardan olması nazara alınarak, takip imkanı kalmayan davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi hükmünce düşürülmesine karar verilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında ...’na yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi gereğince, DÜŞÜRÜLMESİNE,
3) Sanık hakkında müşteki ...’a karşı işlediği mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın, müşteki ...’un sahibi olduğu Dedikodu Bar’ın giriş kapısının camını kırması şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten istem gibi BOZULMASINA, 01.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Full & Egal Universal Law Academy